Interview met Willem en Anika over gratis ladende kinderen en vrienden

Steeds meer huishoudens krijgen te maken met een nieuw soort spanningsveld: de thuislaadpaal als gratis tankstation voor kinderen, vrienden en buren. We spreken Willem (62) en Anika (59), die besloten het anders aan te pakken.

“In het begin vonden we het alleen maar gezellig”

Vraag: Wanneer begon het ‘probleem’ met jullie laadpaal?

Willem: “Toen wij in 2019 onze eerste EV kochten, hebben we meteen een laadpaal laten plaatsen. Een simpel model, zonder pasjes of teller. Toen de kinderen ook elektrisch gingen rijden, was het logisch: ‘Tuurlijk joh, plug maar in als je er toch bent.’ In het begin vonden we het alleen maar gezellig.”

Anika: “Maar na een tijdje kwamen niet alleen de kinderen laden, ook vrienden die langskwamen. Even koffie, even bijladen. En ‘even’ werd steeds vaker en steeds langer.”

De fictieve rekensom: “Opeens was het 600 euro per jaar”

Vraag: Wanneer werd het voor jullie een echt issue?

Willem: “Ik ben op een avond eens gaan rekenen. Stel: de kinderen en vrienden laden samen ongeveer 80 kWh per week bij ons. Met een stroomprijs van 0,40 euro per kWh is dat:

80 kWh × €0,40 = €32 per week

Op jaarbasis is dat:

€32 × 52 weken ≈ €1.664 per jaar

“Zelfs als je het conservatief halveert, zit je nog makkelijk rond de 600 à 800 euro per jaar. En dat is dan volledig op onze rekening, zonder dat iemand het doorheeft.”

Anika: “En dan voel je je bijna gierig als je er iets van wilt zeggen. Maar het is gewoon serieus geld.”

“Je wilt geen ruzie aan de voordeur”

Vraag: Hebben jullie er ooit direct iets van gezegd tegen de kinderen of vrienden?

Anika: “We hebben het een paar keer voorzichtig aangestipt, zo van: ‘Stroom is ook duur geworden, hè.’ Maar je wilt geen discussie aan de voordeur. Je wilt niet de persoon zijn die zegt: ‘Je mag wel komen, maar niet laden.’ Dat voelt zo ongemakkelijk.”

Willem: “En de kinderen bedoelen het ook niet verkeerd. Ze denken: jullie hebben toch een laadpaal, die staat er toch. Maar ja, de meter draait wel.”

De oplossing: een laadpaal met pasjessysteem

Vraag: Wat hebben jullie uiteindelijk gedaan?

Willem: “We hebben besloten de oude laadpaal te vervangen door een model met een pas- of app-systeem. Iedereen die hier wil laden, krijgt zijn eigen laadpas. De paal registreert automatisch wie hoeveel kWh verbruikt, en de kosten worden netjes verrekend.”

Anika: “Het mooie is: we hoeven nu niets meer uit te leggen. Als iemand vraagt: ‘Mag ik even laden?’, zeggen we: ‘Tuurlijk, hier is je pas.’ En daarmee is het gesprek klaar. Geen ongemak, geen verborgen kosten.”

“Had ik dit maar eerder geweten”

Vraag: Wat zou je mensen adviseren die nu een laadpaal laten plaatsen?

Willem: “Neem er meteen één met een pas- of betaalsysteem. Ook als je nu denkt: ‘Ach, het is alleen voor onszelf.’ Over een paar jaar rijden je kinderen, vrienden of buren misschien ook elektrisch. Dan ben je blij dat je niet in de rol van gratis tankstation wordt geduwd.”

Anika: “Het gaat niet om gierigheid, het gaat om duidelijkheid. Techniek kan relaties ongemerkt onder druk zetten. Met zo’n systeem haal je de emotie eruit: wie laadt, betaalt gewoon zijn eigen stroom. En dan kun je weer gewoon gezellig koffie drinken.”